וואס טוט מען נישט פאר פרנסה חלק ג

מען ווארט אויף אן ענטפער

עס איז דורך א וואך און צוויי וואכן פון ווען ירוחם האט געהאט זיין ערשטן (און ביזדערווייל לעצטן) אינטערוויו, און ער ווארט מ’זאל אים צוריקרופן און זיך בעטן ביינאים ווי שטארק מ’דארף אים האבן אין די ביזנעס, און עס פאסירט נישט.

ירוחם: הער מיך צו איך וועל רופן אליינס דעם ר’ שמחה, און איך וועל מיך מאכן ווי איך האב פארגעסן מיין שאל דארט און איינוועגס שוין קענען פרעגן וואס טוט זיך?

האללאו!

יו העוו קאללד …. פליז ענטער די 4 דידזשיט טעלעפאן נאמבער אוו יאר פארטי. איף יא דאנט נאו די נומבער פליז ענטער די פירסט פאר דידזשיט’ס אויף יאר פארטי’ס נעים

יו געוואלד, וועלכע פארטי? איך קאל דאך דא א קאמפעני, און איך וויל רעדן ביזנעס…
ו
ועל מיר איבער קאלן נאכאמאל…. ועודך כי עניתני.

אקעי הער נאר אפשר גיסטו א קאל, און מאך דיך ווי די ווילסט וויסן וויפיל אזייגער זיי שפארן, איך קען עפעס נישט דורך גיין די ליין… איך מיין אז מיין סערוויס איז נישט גוט…

רוף זיי צוריק און דריק 0 און בעט פאר ר’ שמחה.

איך גיי נישט בעטן. אבער עס שאדט נישט צו רעדן…

האללאו אפערעיטאר איך וויל רעדן מיט ר’ שמחה

ר’ שמחה איז נישט אוועילעבל ווילט איר לאזן א מעסעדזש?

ניין איך וויל איבערלאזן א שאל…

פליז וועיט

ר’ שמחה: האללאו! ווער איז דאס?

ירוחם: אה דאס איז ירוחם יאזעפאוויטש, איך בין געווען ביי אייך 2 וואכן צוריק און איך האב דארט פארגעסן א שאל מיין איךךךךך

ר’ שמחה: אה איין מינוט איך וועל דיך טרענספערן צו די אפיס מענעדזשער טו טו טו טו טו

ירוחם: האללאו, איינוועגס האב איך שוין אויך…. עםם האללאו….

אנדערע ליין: ווי האט איר איבערגעלאזט דעם שאל?

ירוחם: נעווער מיינד. איך וועל קויפן א נייע.

איבעי! געטראפן איבעי!
(אויפן ניגון פון אדר געטראפן אדר פון מגילות אסתר מיט געזאנג)

עס האט גענומען א תקופה ביז ירוחם האט אנגעהויבן צו פארשטיין וויאזוי ביזנעס ארבייט, און וואס מ’פארלאנגט פון אים צו טון כדי צו טרעפן די ריכטיגע פרנסה.

ער האט זיך געלערנט איין זייער ווערדפולן לערע:

ער האט אנגעהויבן פארשטיין, אז אמת די בעלי בתים זוכן ארבייטער’ס אבער לעומת זה זענען דא פאר יעדען בעל בית 10 וואס זוכן ארבייט
מיינט נאך אבער נישט אז אונזער ר’ ירוחם לאזט אונז אן קיין חומר, עס איז נאך דא זאכן וואס ער האט זיך נישט דערלערנט און זוכט צו לערנען די שווערע וועג, דערפאר וועלן מיר אים ווייטער נאכגיין און קוקן וואס ער טוט און פון דעם לערנען וואס נישט צו טוהן.

ירוחם זעצט זיך אוועק איין פארנאכטס און פאנגט אן איבער צו קלערן די פלענער, און קומט אויף מיט אן אייזענעם פלאן…

הערסטו? איך גיי עפענען א ביזנעס!!!

איך וועל דיר מסביר זיין פארוואס! איך דארף נישט אז מ’זאל זיך מיט מיר ארום ווארפן! נישט אז איך בין ברוגז אויף ר’ שמחה, איך האלט ער וועט זיך נאך קומען בעטן, אבער איך דארף זיין מיין אייגענע בעה”ב… נאך א זאך עס איז אסאך גרינגער צו זיין א אייגענער בעה”ב ווייל מ’קען קומען ווען מ’וויל און גיין ווען מ’וויל קיינער זאגט דיר נישט וואס צו טוהן. און מער פון אלעם, וויל איך דאך זיין אן עושר… האסט שוין געזעהן אן ארבייטער אן עושר?

זי: די מוזט דאך אבער האבן געלט צו אינוועסטירן? און וואס וועסטו אנהייבן?

ער: איך הער אז היינטיגע צייטן מוז מען קיין סאך נישט אינוועסטירן צו זיין א אייגענער בעה”ב, איך דארף האבן א קאמפיוטער, מיט א אינטערנעט, און א קיעבארד און שוין…

זי: און שוין? וואס? וואס גייסטו טון? ווי גייסטו מאכן געלט? איך פארשטיי נישט.

ער: אה די ביזט נישט באקאנט? איבעי!!! געטראפן איבעי!!! איך וועל ווערן אן עושר אויף איבעי!!!

זי: און וואס גייסטו דארט פארקויפן?

ער: איך וועל קויפן אויף עמעזאן…

זי: אויף איימיצן?

ער: אויף עמעזאן! דאס איז א וועבסייט ווי מ’קען קויפן, און איך וועל פארקויפן אויף איבעי

זי: און ווער וועט קויפן?

ער: יעדער דארף דאך זאכן… די פארגעסט איין זאך! מיליאנען מענטשן קויפן יעדע מינוט אויף די אינטערנעט פון א הויז ביז א פאר זאקן…

זי: און זיי קענען נישט קויפן ביי עמעזאן?

ער: ניין ערשטנס נישט יעדער ווייסט פון עמעזאן. צווייטנס דארף מען האבן א אקאונט, און נישט יעדער קען זיך אפגעבן דערמיט, דריטנס איז עס טאקע פארדעם א שווערע לייין… די מיינסט איך מיין אז עס איז גרינג?

זי: און וואס גייסטו אנהייבן פארקויפן?

ער: מיין חבר זאגט מיר אז קודם זאל איך פארקויפן זאכן פון שטוב…

זי: זאכן פון וואו?

ער: פון שטוב

זי: למשל וואס?

ער: גוט געפרעגט… די האסט שוין געעפנט די ספרינג וואסער באקס וואס אונז האמיר געקויפט עקסטער און פארגעסן צוריק צו שיקן?

זי: ניין

ער: האסטו איין זאך וואס אונז קען מיר פארקויפן… אא”וו

זי: און וויאזוי ווייסטו וויאזוי צו מאכן א אקאונט?

ער: חיים גייט מיר ווייזן

זי: עס קאסט געלט?

ער: ניין אבסאלוטלי גארנישט…. דעס איז די מעלה, היינט קען מען זיין א בעה”ב און נישט אינוועסטירן א דאללער

זי: און וויאזוי וועלן מענטשן וויסן פון דיינע זאכן.

ער: אה! גוט געפרעגט! מ’דארף מאכן א מארקעטינג קאמפיין!

זי: ווער מאכט דאס?

ער: א ספעציעלע קאמפעני… זיי נעמען באצאלט לויט די קליק’ס

זי: וואסערע קליק’ס?

ער: לויט וויפיל מענטשן גייען ארויף אויף דיין סייט אזויפיל צאלט מען זיי

זי: אקעי איך זעה אז איך פארשטיי נישט אבער עס זעהט מיר אויס ווי דאס קאסט שוין יא געלט…

ער: ניין נאר לויט די קליק’ס

זי: און קליק’ס ברענגט געלט?

ער: די סטאטיסטיקטקיטק איז אז יא?

זי: די וואס?

ער: עפעס סטאמיסטיק’ס… וואס א חילוק וויאזוי ס’הייסט איך בין נישט קיין קאלידזש דעגרי…

וכו’ וכו’ וכו’.

דער פלאן האט זיך געוועבט, און מ’האט ערנסט אנגעהויבן זיך אריינצולייגן אין איבעי און אין עמעזאן, און מ’האט גערעכנט און גערעכנט, און גערעכנט, און אזוי זענען פארביי נאך צוויי וואכן אין עולם הדמיון, ביז ווען מ’האט זיך דערוועקט אז דאס גייט אריינפירן אין חובות, און איז קיין געשעפט נישט פאר א נייעם אינגערמאן נאר אויב האט ער ווי זיך סומך צו זיין ערנסט.

און דעמאלס איז פארגעקומען דעם פאלגענדער שמועס:

ירוחם: איך האב דיר געזאגט דעיס איז שווער…. איך האב געוואוסט וואס איך רעד (א וויש אין שטערן …. נישטא קיין שווייס?)

זי: (שמייכל)

ער: וואס מיינסטו צו זאגן? לאמיך הערן זאג! מאך מיר נישט די פאני פעיסעס!!!!

זי: איך האב סתם געלאכט

(דא וויל איך אפשטעלן, עס איז געווארן מער א שלום בית פראבלעם ווי א פרנסה פראבלעם, דער עיקר שמועס האט זיך באצויגן אין ווער עס האט געהאלטן עס איז יא אדער נישט קיין גוטער געדאנק, איך וויל נאר נישט ברענגען אלע דעטאלן וועגן גילוי…)

א פרישער פלאן!

ירוחם קומט אהיים איין טאג פון שוהל און נעמט ארויס שנעל דעם ביזנעס דירעקטארי, און מיט איין אטעם מישט ער פעידזשע’ס, קודם ביי די גרינע נאכדעם ביי די בלויע אא”וו, ביז ער קומט אן צום בלאט פון מוהלים, בדחנים, שדכנים, זינגער’ס, אא”וו

כאפט ארויס א קאלקולעיטאר און רעכנט…

זי: ירוחם וואס רעכנסטו?

ער: איך רעכן אויב איך בין צופרי א מוהל און ביינאכט א בדחן… אויב אפילו איך האב נאר איין ברית א טאג… און איין חתונה א וואך… קומט אויס ….

האללאו ווי ביזטו געלאפן?

……. איך בין ביזי דא מיט די פסח’דיג מאכן, איך קום שוין

(צום לייענער: זי איז סתם אנטלאפן ווייל זי האט נישט געוואלט לאכן ווען ער זעהט…. נישט פארציילן ששש)

די הערסט? עס קומט אויס 1200 א וואך און איך האב נאך דעם פארמיטאג און נאכמיטאג פאר כולל… איז עס נישט געוואלדיג?

יא יא! די קענסט מוהלשאפט?

ער: א קלייניקייט. יעדער שמויגער קען עס

זי: און בדחן’ען?

ער: היינטיגע בדחנים. נעע איך רעד נישט פון א פינקי אדער יקיר סטייל… איך רעד פון די קליינע קינדערלעך וואס גראמען פון א צעטל… זיי מאכן אויך א שיינעם מטבע.

זי: ווער וועט דיר מאכן די גראמען? און די דזשאוקס?

ער: איך וועל מיך אנגרייטן… און איך וועל סטאדיע’ן און דזשאוקס קען איך עניוועי מענטשן זאגן איך האב א סענס אוו הוימער

זי: עניוועי טו ווי די פארשטייסט, איין זאך מאך נישט דזשאוקס פון דיין ווייב, עס עקלט מיך…

ער: געפויעלט! ס’איז נאר פשוט נישט איידל צו מאכן דזשאוק’ס פון יענעם’ס.

זי: אקעי פאנג אן

ער: מוהלות לערן איך זיך שוין, און מיין נעגל די וואך שנייד איך שוין נישט

זי: זייער גוט, דארפסט זיין גרייט אויף אלעם

ער: און דזשאוק’ס מיט גראמען האב איך שוין אנגעהויבן צו נעמען פון אלע “מעלות” און פון די אידישע ליכט’ס ביי מיין מאמע’ן, און אפאר דזשאוק’ס וועל איך נעמען פון אייוועלט, ביי זאלץוואסער (חאחא דאס האב איך נאר צוגעלייגט… ס’איז נישט אמת)
והעיר, והעים, שמח (ביי איר און ביי אים איז געווען פרייליך)
(פארזעצונג קומט אי”ה)