נישט אז ס’גייט מיך אן

איך האב נארוואס מיטגעהאלטן א שמועס, וואס האט מיך אויפגעברענגט אן אלטן איבל און פאראכטונג צו א געוויסן סארט גערעדעכץ וואס איך וועל מיט אייך מיטטיילן.

בעפאר איך פאנג אן. מ’זאגט נאך פון גרויסע לייט, (איך געדענק נישט קיין מראי מקומות אויף דער מינוט) אז “וויאזוי עס גויאישט זיך אזוי אידישט זיך” און פילע מאל זעהט זיך דער כלל אן זייער בולט.

אלזא שטיי איך און שמועס מיט א אינגערמאן איבער א געוויסע נושא, וואס אנדערש ווי רוב שמועסן, איז דער נושא אונז ביידע נוגע געווען, ווען אינמיטן קומט צו א אינגערמאן מיט צוויי פינגערס פארשטעקט אין זיין געקנעפלטן גארטל און וויל נאר עפעס פרעגן פון מיין חבר.

ווען ער האט געקריגן דעם רשות הדיבור, ווילנדיג צו אומווילנדיג, האט ער אנגעהויבן צו ווארפן תרעומות אויף א געוויסן פראבלעם וואס ער האט געהאלטן אז מיין חבר האט דערצו שייכות און קען אים העלפן, און ער האט כסדר ערווענט דעם ליבעראלן אמעריקאנעם זאץ “נישט אז ס’גייט מיך אן! נאר . . . ”

איך האב זיך איינגעהאלטן מיט אייזענע קייטן אים נישט צו פרעגן: אויב גייט דיך עס נישט אן, וואס דרייסטו א קאפ?

איך האלט מיט אסאך מאל אזוינע שמועסן ווי יעדער איז א פאליטישן, און וויל נישט ווערן געלעבלט מיט א מיינונג וואס קען זיין ער וועט צום סוף נישט קענען פארענטפערן, און דעריבער נוצט מען די אלע שוואכלינג זאצן, אוועקצונעמען דעם אחריות פון וואס מ’זאגט.

לאמיך פרובירן צו רעדן קלארער, אפשר וועט איר יא פארשטיין.

ווען איר האלט אז משה איז גערעכט און שמעי’ איז נישט גערעכט, און איר ווילט איינעם פרעגן אדער זיך דינגען אויף אייער מיינונג, פארוואס זאגט איר: ס’איז מיר נישט נוגע, נאר איך בין סתם נייגעריג!

פארוואס נאך די אלע פארזיכערונגען אז איר מיינט טאקע גארנישט, אויב זאגט מען עפעס פארקערט ווי אייער “נישט מיינונג” ווערט איר ווילד און פארלירט קאנטראל אויפן צונגל?

איז נישט צייט צו פרעגן א קשי’ א שאלה, א איבעיא, די וועג ווי עס איז באמת? און אויב וועט איר אין די ענדע נישט בלייבן גערעכט, סתם מודה זיין אז איר האט א טעות געהאט און בלייבן גוטע פריינט?

איר פארשטייט וואס איך פרעג?

נישט אז ס’גייט מיך אן!